علوم شیرین

این که استفاده یا عدم کاربرد یک اندام باعث ایجاد صفتی اکتسابی می شود سخنی کاملاْ درست است(مانند زمانی که دست راست یک نفر که راست دست است قوی تر از دست چپ او است یا این که با بستن چشم سالم می توان با کارکردن زیاد با چشم تنبل عارضه ی تنبلی چشم را درمان کرد)

اما اشتباه لامارک در این بود که او این صفت ها را ارثی می دانست.درحالی که فقط صفاتی که روی ژن های فرد نوشته شده اند قابل به ارث رسیدن به نسلهای بعد هستند.

جالب است بدانید که داروین در همان سالی متولد شد که لامارک نظریه ی خود را بیان کرد!