علوم شیرین

علم به معنای دانستن و علوم تجربی از نظر من آن قسمتی از دانسته ها است که با تجربه و آزمایش توسط خود فرد یا افراد دیگری در گذشته بدست آمده است.بیشتر ما از اینکه مجبور باشیم یک مطلب را -هرچند کوتاه-حفظ کنیم ،لذت نمی بریم و لی انجام یک آزمایش یا دست زدن به تجربه ی جدید را دوست داریم.اکثر ما چه دختر و چه پسر آزمایش سوزاندن کاغذ با ذره بین-به قول معلم علوم ؛عدسی محدب-را در حیاط خانه ،کوچه ویا در مدرسه انجام داده ایم و از آن هم لذت برده ایم؛حتی آن کسانی که یواشکی این کار  را انجام داده اند و بزرگ ترها گوششان را کشیده اند ،هم ازیادآوری این آزمایش لبخند روی لبانشان می نشیند.

ما انسان ها به طور ذاتی کنجکاو هستیم ولی اگر این غریزه را سرکوب کنیم و یا مشغله های فکری روی آن راپوشاند، ما خاصیت دانشمند بودن خود را برای همیشه از دست خواهیم داد.س اگر دوست دارید که روزی دانشمند شوید ،کنجکاو باشید و ازپرسیدن آنچه که نمی دانید یا خوب یاد نگرفته اید ؛ خجالت نکشیدو همواره به دنبال جواب نادانسته هایتان باشید.

علم مخصوصاً علوم تجربی ما را به خدا شناسی سوق می دهد و آنگاه که ما از ظرایف موجود درگیتی  آگاه می شویم ،بیشتر به وجود آفریننده ای دانا و توانا پی می بریم که باید شاکر و ستایشگر او باشیم.

مدیر وبلاگ